نه ماهگیت مبارک گلم

عروسک مامان

نه ماه از اومدنت گذشت.نه ماهی که سراسر بود از لحظه های تکرار نشدنی و من با تو بزرگ شدم،به

 اندازه عظمت نام مادر.نه ماه با تو خندیدم و با تو گریه کردم و حالا با تمام وجود ،دستت را می فشارم و

 بودنت را شکر میکنم.عروسکم،نه ماهگیت مبارک.

واما این روزای دخترم:

از کجا شروع کنم مامانی که در آستانه ده ماهگیت،اینقده ناز و خانم و البته بلا شدی که دیگه وقتی

 واسه مامانی نمیذاری واسه آپ کردن وبلاگت و من ماهی یک بار و اونم در ماهگرد تولدت باید یه وقتایی

 که لالا هستی کمی به اینجا سرو سامون بدم ،آخه این روزا باید تمام حواسم بهت باشه که یه وقت کار

 خطرناک نکنی..دیگه کامل چهاردست و پا تمام خونه رو زیر پا میگذاری. زیر میز مبل،زیر میز کامپیوتر،دم

 ورودی آشپزخونه،پای کنسول آیینه شمعدون،در حال خوردن جورابای بابایی،در حال بالا رفتن میز تی

 وی،در حال تلاش برای عبور از چارچوب در و رسیدن به لباسشویی و .......جاهایی که دایم سرک

میکشی و باید پشت سرت راه بیفتم و مواظبت باشم.این کارای هر روزته...دیگه کاغذ خوردنت و کشتی

 گرفتنم باهات واسه خوردن یه قاشق غذا و نخوردن از تو،بماند.خیلی هم مامانی شدی این روزا

 خانمم...وقتی بیرونیم همش میخوای بغلم باشی...دوس نداری توی کالسکه و صندلی ماشینت

 بشینی...آخه مگه من چقده میتونم بغلت کنم نازگلم؟؟؟کمی هم به فکر کمر من باش...... 

اما هر چه هست...این روزا حسابی باهم خوشیم...با بازی کردنات..با خنده هات... با شیرین

 کاریهات....به خونمون یه رنگ دیگه ای دادی...رنگ زندگی.

نفسم،تولد نه ماهگیت مبارک.